در اخرين لحظه ديدار به
چشمانت نگاه كردم و
گفتم بدان اسمان قلبم
با تو يا بي تو بهاريست
همان لبخندي كه توان را
از من مي ربود بر لبانت
زينت بست.
و به ارامي از من  فاصله
گرفتي بي هيچ كلامي.
من خاموش به تو نگاه می كردم
و در دل با خود مي گفتم :اي كاش اين قامت
نحيف لحظه اي فقط لحظه اي  مي انديشيد كه
اسمان بهاري يعني ابر
باران رعد وبرق و طوفان
ناگهاني
و اين جمله ،جمله اي
بود بدتر از هر خواهش
براي ماندن و تمنايي
بود براي با او بودن.

چقدر سخته وقتی کسی دلتو اسیر کرده٬ جوابه نگاه ِ عاشقونه ی تو رو نده٬

چقدر سخته وقتی عاشقِ کسی باشی که از عشق چیزی نمی دونه٬

چقدر سخته که عزیزترین کَسِ تو ازت بخواد فراموشش کنی٬

چقدر سخته که سالگردِ آشناییِ عشقت رو بدونِ حضورِ اون جشن بگیری٬

چقدر سخته غرورتو به خاطر یکی بشکنی بعد بفهمی دوستت نداره٬

چقدر سخته همه چیزتو به خاطر یک نفر از دست بدی اما اون بگه دیگه نمی خوامت٬

ای خوش آن روز که در صفحه ی شطرنج دلت

 شاه عشق بودم و با کیش رخت مات شدم

اگر عشق باشد گناهی الهی سراپا گناهم الهی الهی

کنار برکه ی دلم نشستم و نیامدی

دوباره در سکوت خود شکستم و نیامدی

سوال کردم از خدا نشانه ی خانه ی تو را

سکوت کرد و در سکوت شکستم و نیامدی

باش با او یاد تو ما را بس است

گذشته ها گذشته

به من میگفت: انقدر دوستت دارم که اگر بگویی بمیرمیمیرم... باورم نمی شد... فقط یک امتحان ساده به او گفتم بمیر...! سالهاست در تنهایی پژمرده ام... -

کاش امتحانش نمی کردم

چرا به مهتاب قانع شديم ، پس خورشيد چي ؟!!
اين روزا به خيلي از تلخيهاي جوامع مي خندم ، گاهي اوقات كه از بيرون اين آكواريوم به خودمون نگاه مي كنم ، واقعا خندم مي گيره ‍‍؛ از حركاتمون ، رفتارمون و مشغولياتمون . ولي خيلي زود اين خنده ها تلخ مي شن كه بعضي وقتامنجر به ريختن اشكها هم ميشه و با سرتكان دادنهايي پر از حسرت خلاصه ميشن. ( شدم ) مثل يه ماهي توي دسته ماهيهاي ترسو كه با هر ضربه به شيشه با ترس و لرز مسيرمون روعوض مي كنيم ، جايي رو هم كه نداريم بريم ، به ناچار يه گوشه منتظر ضربه بعدي مي مونيم .
ما واقعا خنده دار هستيم مگه نه !؟؟ هر كس كه ديد و نخنديد بلد نيست بخنده يا كه قبلش از گريه دق كرده و مرده پس مجالي براي خنديدن نداره؟!!!
چند روز پيش پيرمردي توي تاكسي بهم مي گفت : ببين پسر به اوني كه چيزي نمي دونه و دم نمي زنه يه چوب بايد زد ولي به اوني كه مي دونه و دم نمي زنه بايد دوتا زد ... چون و چراش رو مسلمآ خودتون مي دونيد ! ( يعني ( من ) هم جزء اونايي ام كه بايد دو تا بخوريم ؟! )
نمي دونم ... فقط كاش مي شد كه به جاي نگاه كردن به نيمه پر ليوان ، جرات پر كردن نيمه خالي رو داشته باشيم و به اين سوسوي ضعيف قناعت نكنيم .
باور كنيد كه جاي ما فقط اينجا نيست ... لياقت ماميتونه درياها باشه !

خداوندا مرا شایسته آن کن تا به همنوعانم

که در سراسر دنیا در فقر و گرسنگی به دنیا

می آیند و میمیرند خدمت کنم

خدایا امروز با دست های ما روزی عشق

آرامش وسرور به آن ها ببخش

خدایا مرا معبر آرامش کن تا آنجا که نفرت

هست عشق جاری سازم

آنجا که خطا هست بخشایش بگسترم

آنجا که جدایی هست وصل بیافرینم

آنجا که لغزش و دروغ هست حقیقت بیاورم

آنجا که تردید هست ایمان بنا کنم

آنجا  که ظلمت هست نور بتابانم

و آنجا که اندوه هست شادی منتشر کنم

خدایا مرا موهبت آن عطا کن تا به جای آسودن به دیگران آسایش بخشی

و به جای آنکه دیگران درکم کنند درکشان کنم

و به جای آنکه عشق دریافت کنم عشق بورزم

زیرا با فراموش کردن خویش است که می توان به هر چیز رسید

با بخشایش است که بخشوده می شویم

از همان روزی که یوسف را

برادر ها به چاه انداختند

از همان روزی که با شلاق

و خون دیوار چین را ساختند

ادمییت مرده بود...